Bir fırça elâ vurdun tuvale, gözlerinden,
Sonra bir gül pembesi, dudaklarının tonu,
Bir fırça da, saçlarının kızılından sürdün de
Nasıl tutturdun aşkın o ateş kırmızısını?
Fon, hüznün simgesiydi, Van Gogh sarısı oldu
Ve her sefer fırçanı sevgi ile yıkadın;
Ömrümün hazânından, tablo yaratan kadın...




Şiir yüreğinizin renklerine sağlık sayın Ünal Beşkese...
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta