Firakın, gönlümü yaktığı günler
Ben hasret üflerim, ney hüznü inler.
Derdimi ne kader, ne felek dinler,
Hüzün gönüldendir, neyde değildir...
Tükendim Yâ Rabbim, bâri sen acı,
Senden ne gelirse başımın tâcı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gönülden üflenen hüznün dile gelişi değil midir o ney sesi... Her duyanın yüreğinde ince ince sızılar açan.
Ve bu ney sesinde, öylesine bir tevekkül var ki, o seslekendinden geçiyor insan. Mânevi bir iklime gidiyor elinde olmadan.
Harikulâde güzel bir şiirdi yine. Gönülden kutluyorum sizi ve şiirinizi. Saygılar efendim... Hâlenur Kor
Tam puan.
Özlemi derinden üflerse nefes
Titrer gönül telleri
Neyler inletir ezgileri
Marifet ne neyde
Ne neyzende
Marifet nefestedir…….
GÜZEL PAYLAŞIMI KUTLARIM.........
Gizemli bir duygu halini betimleyen dizeler çok duyarlı ve anlamlıydı Ünal Bey, kutlarım. Mutluluklar sizinle olsun!(10on)
Güzel ve sesi-melodisi yerinde bir çalışma..
Kutluyorum sayın Ünal Beşkese...
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta