Gelişin bitirirdi zifiri karanlığımı,
Mavi bir ayışığıyla dolardın geceme.
Önce ellerin düşerdi avuçlarıma, öksedeki kumrular gibi,
Kaçmak istemez gibi, giderek teslim olup kaderine,
Kaygılı ve bilinçsizce çırpınırdı, fakat umutsuz ve çaresiz
Isınır, kızarır, kınalanırdı sanki avcumda elleriniz...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
