Zulüm ile yoğrulmuş bin asırlık milletiz,
Hak diyen kalbimizle, gönlümüzle vardık biz!
Bir vefa umuduyla zulüm gören ümmetiz,
Her baharda neşeyle, yürekleri sardık biz!
Yok ettiler inancı, medeniyet diyerek,
Mazlumu yudum yudum, parça parça yiyerek,
Her zaman zalimlerin, gömleğini giyerek,
Adaletin elini, zincirlere vurduk biz!
Küfrün zulüm tahtına oturmuştu cellatlar,
Ezanı kısmak için pusu kurmuş fesatlar,
Ümmete milletine, sonsuzdu tasallutlar,
İnsanların kalbine, şüpheleri verdik biz!
Sözü balla yoğrulmuş, sahtekar bir fasık’la,
Hak yoluna kin kusan, alçak bir münafık’la,
Gözleri sinsi bakan, içten içe sapık’la,
İmanını pazarda, satanları gördük biz!
Karanlık her köşede zulmetin izi vardı,
Sözde insan hakları, zalimin gözü vardı,
Yıkılsa da cehalet, bakacak yüzü vardı,
En sonunda kefensiz, mezarlara girdik biz!
Ey semaya yükselen gariplerin niyazı,
Toprağa düşen canın, arşa çıkardı nazı,
Yetmez mi bilmem artık, mazlumların infazı?
Ümmetin son kalesi, son kalbini kırdık biz!
...andelip...
Andelip MehmetKayıt Tarihi : 12.12.2025 21:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Andeliplehece.blogspot.com




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!