Kalmadı insanlığın masumiyeti.
Zalim zulmüyle övünmekte.
Anlamıyor artık tok açın halini
Doymuş ama hala dünyayı sömürmekte...
'Bir insan öldüren insanlığı öldürümüş sayılır'
Diyen peygamber ümmeti kardeşini öldürmekte.
Öyle bir gaflette ki yaptığından habersiz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta