Hor görme sakın! Bir yar için baştan geçen var,
Müjgan yarasından, sancısından can bulanlar,
Beş kaymeye satmışlar da isyanlarda gibi,
Etrafa kan içmiş gözler ardından bakarlar.
Vaktiyle ne müthiş bir söz almıştım fikirden,
Vazgeçmem o yüzden bir siyah göz, esmer elden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta