Zordur bir yere ait olmak, tutmak umudu.
Ben ise hep aynı durağın yolcusuyum.
Yusuf'un kuyusunda bir bekleyiştir bu,
Vuslat kervanını gözlüyor yolum.
Nice yananlar bıraktı bu kervanı,
Niceleri de var ki yandıkça yandı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta