Karanlık dünyada yanan yeşil ışığa vermişler adımı.
Benzetmelerin en güzelini de yapsam,yanında noksan kalan bir bencillik var üzerimde.
Adıma yapışan ünik,yanımda halt etmiş sağa sola savrulurken.
Kim olduğumu yıldızlarla aynı masada öğrendim,Aşk’ı ilk orada duydum.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta