Karanlık dünyada yanan yeşil ışığa vermişler adımı.
Benzetmelerin en güzelini de yapsam,yanında noksan kalan bir bencillik var üzerimde.
Adıma yapışan ünik,yanımda halt etmiş sağa sola savrulurken.
Kim olduğumu yıldızlarla aynı masada öğrendim,Aşk’ı ilk orada duydum.
Sevgili,
yetmiyor 'sevgili' sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben 'sevgili'
derken neler
Devamını Oku
yetmiyor 'sevgili' sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben 'sevgili'
derken neler




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta