Züleyha yokluğuna sürdüm bakışlarımı
İçimde bir yangının viran kalıntıları
Dilimde sükûtunun en acı çığlıkları
Hüznümün sevincime galip geldiği kadar
Yürüdüğüm caddeler ayaklarını arar
Bir ışık hüzmesi ki; inan hep seni sorar.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta