Züleyha yokluğuna sürdüm bakışlarımı
İçimde bir yangının viran kalıntıları
Dilimde sükûtunun en acı çığlıkları
Hüznümün sevincime galip geldiği kadar
Yürüdüğüm caddeler ayaklarını arar
Bir ışık hüzmesi ki; inan hep seni sorar.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta