Gecenin buğusunda kaybolmuş,
Bir yalnızlık var şimdi yüreğimde!
Gözlerimde nedenini bilemediğim bir suskunluk var!
Birazdan şafak sökecek!
Ve ben yine kimsesizliğimle susacağım!
Yine seni haykıracağım! ...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta