ZUHRUF SURESİ
Zuhruf: süs altın anlamına gelir. Mekkidir. Ha-Mim ailesinin bir üyesidir. Nübüvvetin 9, yılında Şura süresinden sonra inmiş olmalıdır. İniş sırasına göre 62 veya 63, sırada yer alır.
İlahi inşa projesi olan vahiyden söz eder. Vahyi, ölü toprağa can veren bir yağmura benzetir. Hak ile batılın, iyi ile güzelin tarifini yapar. Yol izleyenlere, babasının yolunu izlemeyen İbrahim’den bahseder. Asıl atanız İbrahim’dir. Onun yolunu niye izlemiyorsunuz. Eğer yanlış yol babanın yolu da olsa, ben o yoldan gitmem dedi.
1. Vahiy, başı gökte ayakları yerdedir. Başa ulaşmak için ayaklardan başlamak gerekir.
2. Veya bu kitabın kıymetini bil. Allah’ın insanla konuşması ne muhteşem bir şey olduğunu bil. Vahyin kıymetini, vahyi anlamaya çalışanlar bilir. Kıymetini bilmeyenler nasıl şükretsinler ki, tatmak lazım.
3. İnsanlar bu kitabı anlasınlar diye yeryüzü dili ile indirilmiştir. Bu anlaşılmaz, karmaşık, bunu sen anlayamazsın diyen bu ayete muhalefet etmiş olur.
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta