Gökyüzünden tonlarca sıralanmış yıldız, Kimileri sönük, kimileri ölmüş; İçlerinden biri var ki çok farklı ;Hepsinden daha parlak ve canlı Aydınlığını hissedebiliyorum. Sesini duyabiliyorum.Tebessüm ediyor ışığıyla
Fakat bir yandan da sesimi duyuramıyorum
Yavaş yavaş yükseliyorum gökyüzüne, Yıldıza doğru ilerlemeye başlıyorum. Ellerimi uzatıyorum fakat görmüyor beni; Öyle gülümsüyor sadece , gülümsedikçe insan dalıp gidiyor, nakış nakış işlenmiş gibi, saf ve doğal Orda farketmiştim ilk gürüşte ki o parlak yıldızın gizemini.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta