Sıkıştırıyor beni bana niye şiir yazmadın diye
Ben yeğenin deyilmiyim niye
Evlendim çocuk çoluğa kavuştum bile
İş güc sahibi oldum çoktan.. yazarsın belki şimdi diye
Muzaffer macereli işler yaptı onun için sırayı aldı diye
Demet ailesinden kopmadım ben evlendim diye
Yine her şeyde ben varım bitmedi hiç bir şey soy ad deyişti diye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta