Özlemin ölümden beter bir yüzü var,
Sana şöyle anlatayım Zozan..
Avuç içlerim ıssızlık içinde
Son tokalaştığımızdan beri.
Bak doğuyorum gözlerinin önünde
Ve bir ihtiyarı öldürüyorum
Doğanın kanunu gereği.
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Duyarlılığınız ve emek dolu yorumunuza bin selam. Çok teşekkür ederim, saygı ve selam bizden.
Kimi zaman çığlıkları kendine kalır insanın.
Kimileyin sadece susku olur.
Duyrulduğunu düşündüğümüzde bile duyur(a)mamış oluruz...
İyi ki kalem var çağlayan; üstesinden gelen iç seslerin.
Ki yolun yarısı eder.
Artık duyuyordur Zozan...
Söylencesi derin şiirinizi kutlarım, değerli şairim.
Teşekkürler, saygılar, selamlar.
Duyarlılığınız ve emek dolu yorumunuza bin selam. Çok teşekkür ederim, saygı ve selam bizden.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta