Zoya sen ki sonbahar gecelerinde
dalimdaki yapraklara benzersin
Dallara umut rüzgara inat bellemissin
Sancılanırken , ruhuma intizar eylemişsin
Zoya sen benim mayıs on dördüme benzersin
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta