Ayrılık tohumu düştü bağıma
Soğuk karlar yağdı gönül dağıma
Geri dönemem ki gençlik çağıma
Artık kapı çaldı zorunlu veda
Bir sevda yoluna yılları verdim
Sevmesede beni severim derdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Siirinizdeki nakaratlamalar yerinde ve. Vedanin tasviri gayet güzel...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta