Zorunanmı Şiiri - Muammer Yalçın

Kim attı bu kördüğümü
Çözemiyom zorunan mı
Görsem de her gördüğümü
Yazamiyom zorunan mı

Üzülüyom inan ki çok
Sanki garibin canı yok
Fakir aç gezerken ben tok
Gezemiyom zorunan mı

Durup dururken parlayıp
Yakasını toparlayıp
Garibanı azarlayıp
Kızamıyom zorunan mı

İçimi yakar közlerim
Mazluma ağlar sızlarım
Onlara erir buzlarım
Üzemiyom zorunan mı

Sevmiyom asla gevşeklik
Yalakalık ve yavşaklık
Babam olsa da uşaklık
Edemiyom zorunan mı

Binseler garip sırtına
Hemen varıyom farkına
Koparsam bile fırtına
Tozamiyom zornan mı

Ne İlk ne son darbe değil
Vurdukları bir bu değil
Elin ağzı torba değil
Büzemiyom zorunan mı

Yalçın'ım kırıp dişini
Sürükleyip de leşini
Ben şu yılanın başını
Ezemiyom zorunan mı
MY