Sevdanın ve aşkın olduğu yerde,
Yaşarken ölmekte varmış kaderde.
Çıkarmak istedim onu gönlümde,
Unutmak bu kadar zormu be usta?
Öyle bir sancı ki yaşamayan bilmez,
Nefret denen bu duygu içimden gitmez.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta