Zorlu çoğrafyının insanıydık
Hep kanıyordu zayıf taraflarımız
Acımız çığlık sevdamız yok olurdu
Masumduk oysa yüreğimiz gibi
Ağır silahlara direnen bedenimiz
Sözle vurulup düşüyordu toprağa
Anılarımız geride ezgilerimizdi göç eden
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta