Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
içsel kıyamet... etkileyici çok sevdim bu şiiri
Ee insan denen canlı böylesine fütursuzca cebine yontup katlederse doğayı, insanlığı olacağı budur. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta