Gelirken sonbahar, düşen yapraklar gibi savrulmaya başlamıştım
Ruhumun en ücra, en taşra yerinde seni saklıyordum oysa
Bir atama krizi gibiydin Ankara’dan gelişin
Bahanem sana varmak seni kollarıma almaktı.
Hayata tutunmak adına
Neyse diyorum, sonumuz ne olacak seninle çokçası sürgün tadında bir ömrün
Kaçabilir miydin?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Kısacık bir öyküydü okuduğum..Ve o öykü beni alıp geçmişime götürdü.Kutluyorum kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta