Hissiyatımı kaybettim.
Yüküm ağırlığımı geçti.
Yıllardır taşıdığım heybemi kenara bıraktım.
Suskunluğumu ses yığınlarının ortasına attım.
Ve neden boynuma doladığım bu zincirleri kırmamışım diyordum.
Artık zamanı geldi.
Kaçış mı uyanış mı?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta