Bir kış günü dünya evine girdik onunla,
Sonsuz hayallerimizi,
Umutlarımızı paylaşacaktık.
Hep böyle güzel mi olacaktı! ...
Kapılar açılacak, gözleri gülerek,
Sözcükleri hasret mi kokacaktı? .
Çocuklarımızla şenlenecekti dünyamız.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Tek bir sayfaya koca bir yaşamı sığdırmışsın. Şiirin inceliği de bu olsa gerek.Her satır yürekten kopan feryat sanki.Bu feryadın içine o kadar çok şey sığdırmışsın ki. Aşk,sitem,yanlızlık,pişmanlık,sorumluluk,öfke, acıma,bağışlayan ve sorgulama...
Sevgiyle kal canım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta