Zoraki Atan Kalpler Uğruna

Yürüyorum unutulmuş gettolarda,
varabilmek için
soluk fakat tatlı günlerin,
ecnebi hatıralarına,

Keza denk düşerim,
tenha sokakların sahiplerine
ekşimiş suratlarla.
Tarif ederler bana yolunu,
dudakları yorulmadan.

Keşin teki uğrar yanıma, sorar çakmak.
yamuk dişlerinin arasına koyar tütünü,
alevlenir rüyaları, senin verdiğin çakmakla
uzar gider sonra, topal topal.

Sıyrılırım aralarından mahallenin,
aşarım kanla puslanmış gözlerinden
kahpe serserilerin.
Tanımazlar umarım,
ne beni
ne seni.
Soluklanırım köhne bir parkta.

Baksana, sana verdiğim kitaptan bir mısra,
çürüyor şimdi,
yıkılmaya yüz tutmuş, küflü duvarda

"Aşktan söz ediyorum:
Güvercinlerin halkıdır dünya"*

* Pablo Neruda — "Yüz Aşk Sonesi" LVI.