İstesem de zor yürüyor
Bu hayat kervanında ki yüküm
Zorlansa da bildiğini yazıyor
Bu hayat denen kitap sayfaları
Yaş ermiş belli bir sınıra
Kör topal taşıyor ayaklar
Omuzlar düştü,kollar çaresiz
Hayal perdeleri karanlığa gömülmüş
Açılmaz oldu ruh yapısının kapıları
Karanlık gönül,zifiri ufuklar gibi
Zorlansam da bir türlü tadı yok
Ağır geliyor artık hayat kervanında ki yüküm
Aklın almayacağı çırpınışlar
Alın terinin her damlası
Bastığım toprağın her zerresin de
Gücüm tükenmiş hissediyorum
Geleceğim ise hepten kaygısız
Alınacak cevaplar bulamıyorum artık
06.07.2007 Mavi yelken/Silivri
Mustafa İleriKayıt Tarihi : 3.4.2012 13:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!