Değilsem de Ârif anlarım gardaş!
Ne anlatır susuş, ne söyler bakış!
Sanırdım yoldaşsın, sanırdım sırdaş,
Öyle bellemiştim, öyleydi nakış!
Demek insan bazen yanılıyormuş,
Münâfıkta dosttur sanılıyormuş.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




ilo gardaş,
ne bu güvensizlik, ne bu telaş,
Size bir tebrik,
canı gönülden beleş.
Tebrikler,
Süleyman kaya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta