Değilsem de Ârif anlarım gardaş!
Ne anlatır susuş, ne söyler bakış!
Sanırdım yoldaşsın, sanırdım sırdaş,
Öyle bellemiştim, öyleydi nakış!
Demek insan bazen yanılıyormuş,
Münâfıkta dosttur sanılıyormuş.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




ilo gardaş,
ne bu güvensizlik, ne bu telaş,
Size bir tebrik,
canı gönülden beleş.
Tebrikler,
Süleyman kaya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta