Insanoğlu bu hep yanılıyordu da en cok mutluluğun cok zor oldugunu düşünerek yanılıyordu güldürürüm bi çocuğu mutluyum sevdim bi kediyi mutluyum yaşlı bi teyzeye güldüm mutluyum sakalaştim gençlerle mutluyum okudum iki mısra mutluyum sildim camı mutluyum sardım dolma mutluyum sana sarıldım mutluyum seni andım suçluyum belki ama mutluyum güzelim ben cok mutluyum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta