Başkasının ışıklarını söndürürler
Gökten inmeyecek nur bekler
İnsan demez fakiri küçük görürler
Ulu güneşe sövüp kar bekler.
Işığı üretmeyenlere nur gelmez
Fikirlere saygı duymayan bilmez
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Işığı üretmeyenlere nur gelmez
Fikirlere saygı duymayan bilmez
On asırdan fazladır nasip olmaz
Kafasında zincirle hür bekler.
TEBRİKLER GÜZEL BİR ŞİİR OKUDUM.EMEĞİNE YÜREĞİNE SAĞLIK.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta