Yokluğun küçük bir çocuk.
Tahammülü zor sınırları zorlarken yalnız lığın kapısında.
Susuzluk çeken bir avuç kurumuş dudak ta saklı Suskunluğu
İki damla gözyaşı giymiş
Yokluğun rüzgarda hoyratla şan bir uçurtma
Her an kayıp gidecekmişçesine
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta