Beklemekten, varolmaktan, ecel kapısında hiç olmaktan yoruldum.
Yarın için çalışıp bugünü yaşayamamaktan yoruldum.
Dost gibi görünen menfaatten başka düşüncesi olmayanlardan,
Geride enkaz bırakan yarin sevdasından,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta