Zonguldak’lım, kömür karası gözlerinle,
Gecemi gündüzüme kattın sessizce.
Bir gülüşün var ya, denizden mavi,
Rüzgâr bile adını taşır gizlice.
Toprağında sevda, yüreğinde bahar,
Bir bakışın yeter, içim yanar.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta