Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
görünen köyün en kısa en tatlı mizanseni olmuş. insan bir kıyamet senaryosunu şiir çatısında sevebiliyor işte.
ki bence biz pek dünyalı değiliz.
Çok teşekkür ederim sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta