Gönül mülkünde fırtına, Rumeli’den bir ah kaldı,
O gür sesler sustu artık, derinden bir eyvallah kaldı.
Toprak değil, akıldı giden; orduydu, apaydın bir candı,
Siperlerde can verenden, geriye nice yazıt kaldı.
Vatanın ilk vazgeçileni, son sığınağıydı Balkanlar,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta