Bu şehirde bıraktığım günler tozlanmışken, bir gün
diyeceğim belki de, ıssızdır onun gözleri hala bir düş vakti, diye.
Oysa kucağındaydı deniz, bıraktığımda seni.
Şimdi solgun maviliğiyle ölüm, benimle eleele,
zamandan arda kalan teninin kokusu
tapınağımdır, bilmediğin zamanlarda
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta