Zıtların Rengi Şiiri - Sadık Kocabaş

ZITLARIN CENKİ
Gün doğar karanlık pusuya yatar,
Ak koyun içinde kara dert biter,
Bülbülün ahından kargalar öter,
Gülün kıymetini diken bilirmiş...

Saraylar içinde baykuş tüneği,
Yükü taşıyamaz hamal yeleği,
Felek süzgecinden geçirir eleği,
Dolunun derdini boş olan bilirmiş...

Alim susar ise cahil dertlenir,
Arif olan sözü özde saklanır,
Kirli olan suyla nasıl paklanır?
Temizin kadrini kirlenen bilirmiş...

Şifa arayanın derdi devadır,
Mülkü mülk edinen sanma ağadır,
Gökten yağan yağmur yerden duadır,
Vuslatın tadını bekleyen bilirmiş...

Kibir kuleleri bir bir yıkılır,
Gözyaşı pınarı kalbe dökülür,
Ecel kemendi de boyna takılır,
Canın kıymetini can veren bilirmiş...

Sahtekar kâtipler yalanı yazar,
Hain olan elbet kendine kazar,
Mahşer günü kurulunca o pazar,
Doğruyu eğriden ayıran bilirmiş...

Sözü bitirelim sükût deminde,
Aşkın nârı yanar ruhun ceminde,
Şu yalan dünyanın fani gamında,
Kalemsiz Şair olan bilirmiş...