Bu topraklar sen kokmuyor,
Buralarda senin adın yok.
Evet, aynı gökyüzü altındayız
Ama aramızda uçurumlar...
İnsan böylesine zıt olduğu birini,
Nasıl tüm kalbiyle sevebilir?
Bu sokaklarda senin sesin duyulmuyor,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta