1 mart 1961 Iğdır Tuzluca kağın köyü
zişan
senki hazem koynuma güllenince
yıldızları sönük bırakırsın
gök yüzünde can güneşimsin gözüme..
bilincim toplumsallaşır da yüreğim yarılır
gönlümü erinç kılan senin demsaz dudaklarındır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta