Karla örtünmüş bir dağın zirvesindeyim
Yalnızım ne bir bitki ne bir insan var
Yalnızca uzaktan izlediğim çiçekler var
Onlar da yabancılar bana ve toprağıma
Ekmek istesem büyüyemezler burada
Geriye sadece hayal etmek düşer bana
Ve bilmek bu gerçeği yakıyor canımı
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta