Zirvede Şiiri - Servet Balıbey

Duman bürünmüş dağı,
Anlar mı dümdüz ova.
Yükseğe tırmanmayan,
Uçurumdan düşer mi?
Gökleri silen bulut,
Tutup fırlatan rüzgar.
Geleceği gören göz
Zirvelerdedir umut

Zirveye bel bağlayan
Ak bulut saçlı olur
Kaderini dizginler
Kendine bir yol bulur
​Yansın ateşten ufuk
Yolumuz sarp kayalık
Zirveyi tutan eller
Her gün yeni can bulur

Baş eğilmez zirvede
Şimşek beyinde çakar.
Rüzgar estiren duman,
Nefesinde can yakar.
​Göğü sırtlamış omuz
Yere çakılan ayak
Zirveye taht kuranı
Bekliyor binbir tuzak