Yine karabulutlar sardı etrafımı oysa güneşi görmüştüm çok yakınlarda
Elimi uzatsam avucumun içine alacaktım aydınlığı.
Şimdi bir elimde gök gürültüsü, yağmur, fırtına diğer elimde gün ışığı, gökkuşağı
Mümkün değil kavuşturmak kolları yaşanacak her ikiside ayrı ayrı
Taşırmı bu vucut durabilirmiyim ayakta yıkılmadan çaresizlik imkânsızlık sarmışken her yanımı
Yaşamak zor yaşatmak zor sevdiğin insanları
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta