Yine karabulutlar sardı etrafımı oysa güneşi görmüştüm çok yakınlarda
Elimi uzatsam avucumun içine alacaktım aydınlığı.
Şimdi bir elimde gök gürültüsü, yağmur, fırtına diğer elimde gün ışığı, gökkuşağı
Mümkün değil kavuşturmak kolları yaşanacak her ikiside ayrı ayrı
Taşırmı bu vucut durabilirmiyim ayakta yıkılmadan çaresizlik imkânsızlık sarmışken her yanımı
Yaşamak zor yaşatmak zor sevdiğin insanları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
