Zinnur Aldaş Şiirleri - Şair Zinnur Aldaş

Dudaklarımızı sükutun ipliğiyle diktiğimiz günden beri gözlerimiz konuşmakta karşılıklı.Fazla söze ne hacet.Kalpler tanışmış anlaşmış bize de sevmek düşer tabi.Bakire duygular kıpır kıpır her karşılaşma da şimdi.Bu sevdanın nikahı kıyılmıştı daha ilk görüşte aslında.Talakı selaseyle boşamakta zinhar caiz değildir üstelik.Ölene dektir çünkü aşk dediğin.Kalpte başlar mezarda biter.Hayaller gerdek odasıdır aşkın.Orda yaşanır en mahrem fantaziler.

Sabaha çıkmaz ama hiç bir düş.Cenazesi kalkar bir salayla tüm umutların.Ama iflah olmaz ki deli gönül.Yine kurar hayalleri gecenin en kör saatine.Hey gidi aşk.Nelere kadirsin.Bedenden,tenden münezzehsin ama bir ahunun gözlerinde parlayan meşalesin yürekleri tutuşturan.Sönmeyecek ateşin ta ki kıyamete dek.Bakalım kaç kişiyi daha narında yakıp Ganjda küllerini savuracaksın göğe doğru.
Ve sen cennette de var mısın ey AŞK?

Artık kıyamete kadar ulusun,
Gök yeleli asil kurdumuz bizim.
Ey Türk!Oğuz Kağan kadar ulusun,
Daim Türk kalacak yurdumuz bizim.
...
Teomandır,Fatihtir hep anılan,

Güzel hayaller kurmak neye yarar,
O yâr yanında olmadıktan sonra.
Gönül mutluluğu beyhude arar,
Elâ gözlüyü bulmadıktan sonra.
...
Yıldırımlar,şimşekler çaksa nolur,

Paltomu alıp düşünce sokaklara,
Beni bir mecnun sanır geceler.
Ayışığı vurunca şakağımda ki aklara,
Bedenimi hasta gölgemden tanır geceler.
...
Başımı taş duvarlarına vurduğum için,

Hey gönül!Mecnunların yolunda,
Gitmeye takatin var mı şimdi?
Yaprakları solmuş aşk dalında
Ötmeye takatin var mı şimdi?
...
Hasreti büyüttün kucağında,

Derman kalmaz o an ayağımda,
Evlerinin önünden sessizce geçer giderim.
Tüm dertlerimden sıyrılıp yün yatağımda,
Tatlı bir rüyaya dalar giderim.

Sen beni sevsende sevmesende,

Teolojik bir kırıntının izdüşümü vardı her daim alemde inkâr edilemez bir gerçek olarak.
En "Arkhe"tip ilkel kabilelerde bile görülmekteydi bu olgu yapılan tüm kültürel antropolojik kazılarda.
Kainata gözlerini açıp kendini arayan insan bir zaman sonra kendini Tanrı'ya adamıştı.
Çünkü maddenin özünde ki fanilik mayası ezeli bir varlığa işaret ediyor olmalıydı.
Sırlar alemiydi aslında ontolojik açıdan bu dünya.
Varlığı irdeleyen insan aklı kısır bir döngüde kayboluyordu her seferinde.

Yataklara düştüm diye üzülme halime,
Gönlümde bir çıban gibi azıver gitsin.
Kanı damar damar süzülmüş fersiz elime
Hüznü terennüm eden sazıver gitsin.
...
Cenazemde en arka safta ağlayıp,

Her akşam aklıma düşen sensin,
Hayâlin gözümde tüter buğu buğu.
Güzelliğine baksında sana özensin,
Göllerde nazlı nazlı salınan her kuğu.
...
Gülüşünle bir ömre bedelsin,

Îş şimdi burçlara kaldı,
Umudu fala kattın sen.
Hasret zakkum,aşkın baldı,
Ağuyu bala kattın sen.
...
Rotası sabit sen yönlü