Zinhar Sakın Aldanmagıl

Dost anda, sen burdasın; bu perde, bu inkâr nedir
Madem ki cân cemâlin gördü, bu rü’yet-i dâr nedir

Terk eylemişsin varlığı, dillerde bu rivâyet var
Öyleyse ey bî-benlik er, bu “ben” diye ısrar nedir

Sûret harâb, ma’nâ diri, sanma ki yol kitâb ile
İlm ü amel dâvâ ise, bu gurbet-i efkâr nedir

Ârif olan göz yumdu hep eşkâl-i kevn ü mekâna
Sen hâlâ sayr u seyr isen, bu seyr-i bî-âr nedir

Aşkın kitabın okudun, satr-ı siyâh nûra döndü
Okunan eğer Hak değilse, bu lafz-ı tekrâr nedir

Zinhar sakın aldanmagıl zühd ü riyâ pazarına
Post ile taç alıp giden, bu şöhret-i esrâr nedir

Bir elde tesbih, bir elde dünya hesabı tutan
Söyle bana ey zâhidim, bu iki yüzlü kâr nedir

Nefsin cehennem odundan gömlek biçmiş tenine
Hâlâ serinlik umarsın, bu ateşle yâr nedir

Kır gönlünü, geç kendinden, gir dergâh-ı lâ-mekâna
Menzil bu ise ey yolcu, bu durup durup sorar nedir

Dil derd ile perişândır, cân sîne-i sûzândadır
Âteş be-âteş yandadır, bu sabr-ı bî-yâr nedir

Şerh-i aşkı harf ü lafızla sanma ki beyân eyleyesin,
Sükûtun nutka galebesi varken bu gürültü, bu îzâh nedir?