Zinhar Sakın Aldanmagıl

Dost anda, sen burdasın; bu perde, bu inkâr nedir
Madem ki cân cemâlin gördü, bu rü’yet-i dâr nedir

Terk eylemişsin varlığı, dillerde bu rivâyet var
Öyleyse ey bî-benlik er, bu “ben” diye ısrar nedir

Sûret harâb, ma’nâ diri, sanma ki yol kitâb ile
İlm ü amel dâvâ ise, bu gurbet-i efkâr nedir

Ârif olan göz yumdu hep eşkâl-i kevn ü mekâna
Sen hâlâ sayr u seyr isen, bu seyr-i bî-âr nedir

Aşkın kitabın okudun, satr-ı siyâh nûra döndü
Okunan eğer Hak değilse, bu lafz-ı tekrâr nedir

Zinhar sakın aldanmagıl zühd ü riyâ pazarına
Post ile taç alıp giden, bu şöhret-i esrâr nedir

Nefsin cehennem odundan gömlek biçmiş tenine
Hâlâ serinlik umarsın, bu ateşle yâr nedir

Kır gönlünü, geç kendinden, gir dergâh-ı lâ-mekâna
Menzil bu ise ey yolcu, bu durup durup sorar nedir

Dil derd ile perişândır, cân sîne-i sûzândadır
Âteş be-âteş yandadır, bu sabr-ı bî-yâr nedir

Şerh-i aşkı harf ü lafızla sanma ki beyân eyleyesin,
Sükûtun nutka galebesi varken bu îzâh nedir?