Yaka paça atılmış bir zindandayım..
Duygularım ve ben baş babayız..
Ellerim başımda ve sessizce, öylece durmuşum.
Sustukça unutur insan sanırdım başlarda..
Oysa ki insanı en çok susmak öldürüyor.
Kala kalıyorsun bir başına
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta