yoksulluğunu kader sanırsın dalların,
bilmezsin ki küçük tepelerinde mor ağaçlar tüter yüreğimin...
dağ dağa küsmüş de dağın haberi olmuş bundan,
hangi karları kovalıyorsun sırtından,
erir mi sandın yükseklerdeki beyazlıklar,
yürek düşerken elini vicdanına koyar buz kesilmişken...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta