Zindan gözlü sevgilinin
Bakışlarına bulanmış geçirdim geceyi
Kucağıma düştü kapanmayan göz bebeği
Uykusuzluk sarmış bedenim
Yaşları mum sandı üfleyerek
Öptü yedi rüzgarı birleştiren
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta