Karanlıklarda savurduğum,arzuların gölgesi solmadan,
Ağarmadan düşen saçlarımı,gömdüğüm yerdir zindan.
Buz gibi dondurmanın,ıslak külahına henüz konmadan.
Ağlayan hararetlerin izinde süzülen,hasretimdir zindan.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta