Kirpiğin parmaklık, gözlerin zindan
Sıkışıp kalmışım, kaçamıyorum
Tutsaklık ruhumu sarar bir yandan
Elini tutmuşum, açamıyorum
Saçların simsiyah, yanağın allı
Adımı unuttum aşkından kelli
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta