Zincirlere Vurulan Varlık

Yüzleştim korkularımla sana geliyorum
Zormuş korkuları yenmek
Anılar boşlukta göç altında
Sözcükler dilimde paramparça oluyor
Uğursuzdur böyle anlar
Başımda ümitsizlik uçuşuyor
Ne desem acaba bunun adına?
Nasıl inansam merhametin varlığına?
Bilemedim telaş içindeyim
Suskunum işte, buydu istediğin
Uzanıyorum karanlığıma;
Mutluluk içinde hayattır, zamanda beklettiğim

Kan ter içinde yorgundur zaman
Gün geceyi iple çekiyor
Bağımsız her düşüm acılara koşuyor
Acıların içinde bir bir dağılıyor
Ve ben sana geliyorum
Yüzleştiğim korkularımla,
Unuttuğun varlığımla,
Susturulmuşluğum, hırpalanmışlığımla beraber
Ne sorsam sana, hayata dair?
Ne bulmalıyım sende?
Hiç üstüne bir hiç daha mı?
Sen beni benimle bırak
Her yalanını gözüme baka baka yutturarak

Yüzleştim acılarımla; sana geliyorum
Zormuş acılara dayanmak
Yarınlar ise en dipte hengame
Zamanın koynunda çaresizliğe ayak uyduruyorum
Ben miyim bunun sebebi?
İnan ki bilemedim
Ne koysam senin adını?
Zincirlere mi vursam varlığımı?
Yorgun düştüm yaşamaktan ölümdür beklediğim
Uzanıyorum yatağa düşünüyorum sadece
Yalansız hayattır benim özlediğim